Ir ao contido
Xa cho fajo eu Compartir

Dispoñible · depende

Xa cho fajo eu.

Especialidade da casa: arranxar o wifi da avoa

Servizo técnico, loxístico, gastronómico e emocional para amigos e familia. Horario: sempre. Tarifa: depende.

Que che fajo? Ver a tarifa oficial Compartir

Hoxe tócache Arranxarche o wifi Unha caña

O tempo en Vigo

Parte de hoxe: Sol en Vigo. Sospeitoso. Aproveita e pídeme algo antes de que cambie.Noite clara en Vigo. Nin sol nin escusas: mañá cho fajo.Nubrado. Nin chove nin deixa de chover. Coma min cando me pides algo.Brétema. Non se ve nin o que me debes. Mellor así.Orballo. Non chove, pero mólleste. Coma os favores: parecen pouca cousa.Está escampando. Abre un pouco, pero eu non me fiaría.Chove. Que novidade. Ideal para arranxarche o ordenador.Treboada. Desenchufa o router e non me chames: xa cho fajo eu mañá.

  • Depende
  • Home, si
  • Xa se verá
  • Non che digo que non
  • Imos indo
  • Ti que sabes destas cousas…
  • É un momentiño
  • Xa que estás aí…
  • Total, son catro caixas
  • Que haxa saúde

A oficina dos favores pendentes

Calcula o teu favor

Tres preguntas e sae o recibo. Sen rexistro e sen datos. Compromiso, iso si.

Oficina dos favores pendentes

Expediente · Arranxo

Solicitude
Arranxar algo
Declaración inicial
«É só un botón».
O que resultou ser
Tres botóns, un cable e o router de 2011.
Prazo
Xa. Está petando e trae a caixa.
Tarifa
Unha caña, das de verdade.
Observacións
A amizade cobre o cen por cen do custo.

En números, que tamén sei contar

Prezos

A tarifa oficial

Non se cobra en euros. Cóbrase en cousas do país, que non perden valor.

Carta da casa

Mirarche o ordenador «que vai lento»
Unha caña. Das de verdade.
Mudanza a un cuarto sen ascensor
Polbo e cachelos para toda a cuadrilla
Montar o armario de IKEA
Empanada de zamburiñas, enteira
Levarte ao aeroporto ás cinco da mañá
Café, churros e non falar ata as oito
Organizar a cea de Nadal da cuadrilla
Que o ano que vén organice outro. Non vai pasar.
Montar a excursión en autobús
Asento diante e ninguén cantando ata Ourense
Facerche a declaración da renda
Mariscada para dous. Se sae a devolver, para tres.
«Xa que estás aí, mira tamén o da miña curmá»
Tarifa nocturna: cea completa e sobremesa

Prezos con IVE incluído. O IVE págase en cafés. Non se aceptan «xa che pagarei». Os Bizums, en cambio, son moi benvidos.

Formas de pago

De balde, si. Pero os Bizums son benvidos.

Non se pide nada. Agora, se chega algo, tampouco imos ser maleducados.

  • Caña, polbo, empanada Sempre.
  • Bizum Benvido. Concepto libre, aínda que «polo de onte» queda moi ben.
  • Favor por favor Válido se vén con furgoneta.
  • «Xa che pagarei» Moeda sen curso legal desde 1987.

O refrán de hoxe

Cada un fala da feira segundo lle vai nela.

E eu falo da túa impresora, que vai fatal.

Testemuños

Opinións de clientes (inventadas, coma todo nesta web)

4,7

347 opinións
346 son da familia. A outra, do cuñado.

Ler máis opiniónsXa abonda, que se me sobe

  • Levoume ao aeroporto ás catro e media e non abriu a boca ata Santiago. Iso é profesionalidade.

    Carme, de Vigo

  • Organizou a cea de Nadal para vinte persoas. Ninguén se enfadou. Bueno, case ninguén.

    A cuadrilla, en pleno

  • Díxome «xa cho fajo eu» en 2019. Sigo esperando. Pero dixo que si, iso non llo quita ninguén.

    Pepe, de Lugo

  • Mandeille un Bizum de dous euros e respondeume cun audio de catro minutos dando as grazas.

    Uxía, da Coruña

  • Pregunteille se sabía de fontanería. Dixo «depende». Agora teño a billa nova e a cociña sen auga.

    Ramón, de Vilagarcía

  • A miña avoa di que é moi bo rapaz. A miña avoa di iso de todos, pero esta vez acertou.

    A neta da señora Pura, de Ribadavia

Media calculada a ollo, que é como se fan as contas boas. Se queres deixar a túa opinión, dimo na próxima caña.

Da taberna, de toda a vida

Chistes de sempre

Non os inventamos nós: viñeron de boca en boca e de feira en feira. Nós só lles sacudimos o po.

Tradicionais, sen autor coñecido. Contados coma sempre: entre caña e caña.

Dúbidas

Preguntas frecuentes

É de balde?

Si, home, si. Como a gasolina.

Só arranxas ordenadores?

Non. Fago o que haxa. Se non sei, aprendo. Se non aprendo, chamo a outro amigo, que tamén é de balde.

Cando mo fas?

Depende. Hoxe non, que hai fútbol. Mañá, se non chove. Vai chover.

Podes mirar tamén o da miña curmá?

Podo. A túa curmá xa coñece a tarifa.

E se o volvo romper?

Volvemos empezar. A caña tamén.

E se che digo que non me dá tempo a pagarche?

Xa se verá. Tranquilo, que eu teño moi boa memoria.

Aceptas Bizum?

Home, aceptar acéptase. Non se pide, pero se chega, non se devolve.

Isto é un negocio?

Non. É unha broma entre amigos: aquí non se vende nada nin se cobra a ninguén. Bueno, a empanada.

Apéndice para curiosos

Ata aquí, a broma. Agora, a broma explicada.

O vocabulario de quen sempre di que si, de onde vén cada cousa e quen debuxou a retranca antes ca nós. Filoloxía de barra, pero con fontes.

Vocabulario

Dicionario da retranca

Para entender a quen sempre di que si. Edición de peto, sen apéndices.

Depende
loc. Si. Ou non. Ou todo o contrario, segundo como veña o día.
Xa se verá
loc. Non.
Home, si
loc. Si, pero con toda a desconfianza do mundo.
Un momentiño
s. m. Unidade de tempo galega. Equivale a entre dúas horas e un sábado enteiro.
De balde
loc. adv. Véxase «tarifa oficial».
Ti que sabes
loc. Fórmula máxica para que o traballo o faga outro.
Xa que estás aí
loc. Cláusula de ampliación do encargo. Non ten fin.
Xa cho fajo eu
loc. Compromiso vitalicio, sen devolución nin garantía. Asínase cunha caña.

Etimoloxía con retranca

De onde vén isto?

Palabras, costumes e manías do país, coa súa orixe de verdade. O remate xa é cousa nosa.

  1. Palabra dos arreos do carro

    Retranca

    Antes de ser humor foi unha peza dos aparellos: a correa ou o pau que suxeita a carga e frea o carro nas baixadas.

    Por iso a retranca galega non empurra: frea. E chega abaixo enteira.

  2. Palabra do latín introitus, «entrada»

    Entroido

    É a entrada na Coresma. Xa aparece escrito «entroydo» nun documento de 1229.

    Oito séculos disfrazándonos antes do xexún. Tradición é tradición.

  3. Palabra do galego-portugués «sei ca»

    Seica

    «Sei que»: así o usaban xa os trobadores do século XIII. Hoxe significa «dise que», «parece que».

    Oitocentos anos dicindo «sei que» para non dicir quen cho contou.

Retranca en tinta

A retranca tamén se debuxa

Na prensa galega a retranca leva décadas en viñeta. Os seus chistes son deles: aquí só os nomeamos, coma quen lles quita o sombreiro. Para lelos, o xornal.

Tes algo para facer?

Xa sabes onde estou. Sempre o soubeches. E se non, xa cho dirá alguén.

Pídemo

Xa cho fajo eu. Trae empanada. Ou un Bizum.

Compartir cunha tarifa nova

Cada vez sae unha distinta. Hai cincuenta, e ningunha é de balde.

Atención de luns a domingo, chova ou non chova. (Chove.)